پیشنوشت :

روی سخنم با این چند نفری است  که گیج و متحیر مانده بودند  که  این مرد کیست و چرا اینکار ها را در حق شان دارد بی هیچ چشمداشت  انجام میدهد ....

و نیز  خطابیه ای است  به آن کسانی که با ناباورانگی  ساده دلانه شان با هزاران بدبینی و بد دلی و  شکاکیت موفقیت های ثمربخش فعالیت های اجتماعی خیر خواهانه ام  را دنبال می کنند و نمی توانند چرایش را  برای خودشان  هضم کنند ...

دوستان و نا دوستان ...

سی چهل سال است  که در تماس با خیلی از آدم ها ...  از همه جنس و سن و نژادی )   میبینم که فقط با رسیدن به درک ساده ی اصل پذیرش اصالت فرد ( خود و دیگران )  و عمل کردن به آن در همین راستا ، به همآهنگی با خود دست یافته ام و موظف میدانم  خودم را ، که با قدرتی خود جوش و پرتوان به رستگاری دیگران هم ، در همان سطح توان کلامی  و قلمی و قدمی و ... کم خود ، یاری برسانم ...  باشد که مفید و کار ساز و  مثمر ثمر واقع شود ....

• هر کس خودش است ، یک انسان ، یک بشر با حق و حقوق و مسئولیت های بشری تعریف شده ....

• هر انسانی در هر نقطه خاص اینی هست که شده است . با تمام درست و غلط تعبیر شدن تعاریف شخصیتی فعلی اش ... بدلابل تاریخی ، جغرافیائی و اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و تربیتی و تجربی گذشته ی تابحالش ....

• هر کس مسئول و جوابگو ی افکار ، گفتار و رفتار و کردار خودش میباشد ....

• هر رابطه ی انسانی که با با یک سلام آغاز میشود و زمانی تمام میشود...

• ارزش رابطه ها را با محتوی تکاملی و تعالی در آن میتوان سنجید ...

• در نهایت ... این خود آدم است که در هر لحظه خودش از خودش حسابکشی می کند ... هر که حسابش درست باشد و در پیشگاه خودش از خودش راضی باشد ... در بهشت خود ساخته ی خودش احساس امنیت و رضایت می کند و گرنه در عالم برزخی درونی خود حیران و سرگردان می ماند و یا در دروزخ خود ساخته اش در آتش خشم و آز و حسودی و کید و .... میسوزد ...

حال هر کس خود داند که با خودش چه می خواهد بکند !